شرح مثنوى - شهيدى، سید جعفر - الصفحة ٣٧٣ - شرح كردن موسى

گفت موسى كاوّلينِ آن چهار

صحَّتى باشد تنت را پايدار

اين علل‌هايى كه در طب گفته‌اند

دور باشد از تنت اى ارجمند

ثانيا باشد تو را عمر دراز

كه اجل دارد ز عمرت احتراز

وين نباشد بعد عمر مُستَوِى‌

كه به ناكام از جهان بيرون روى‌

بلكه خواهان اجل چون طفل شير

نه ز رنجى كه تو را دارد اسير

مرگ جو باشى ولى نه از عجزِ رنج‌

بلكه بينى در خراب خانه گنج‌

پس به دست خويش گيرى تيشه اى‌

مى‌زنى بر خانه بى‌انديشه اى‌

كه حجاب گنج بينى خانه را

مانع صد خرمن اين يك دانه را

پس در آتش افكنى اين دانه را

پيش گيرى پيشه مردانه را

اى به يك برگى ز باغى مانده‌

همچو كرمى برگش از رز رانده‌

چون كَرَم اين كِرم را بيدار كرد

اژدهاى جهل را اين كِرم خورد

كِرم كَرمى شد پر از ميوه و درخت‌

اين چنين تبديل گردد نيك بخت‌

گفت آخر آن مسيحا نه توى‌

كه شود كور و كر از تو مستوى‌