شرح مثنوى - شهيدى، سید جعفر - الصفحة ٣٨٥ - مشورت كردن فرعون با ايسيه در ايمان آوردن به موسى

زَهره اى كز بَهره حق بر درد

چون شهيدان از دو عالم بر خورد

غافلى هم حكمت است و اين عَمَى‌

تا بماند ليك تا اين حد چرا؟

غافلى هم حكمت است و نعمت است‌

تا نپرّد زود سرمايه ز دست‌

ليك نى چندان كه ناسورى شود

زهرِ جان و عقل رنجورى شود

خود كه يابد اين چنين بازار را

كه به يك گُل مى‌خرى گلزار را

دانه اى را صد درختستان عوض‌

حبّه اى را آمدت صد كان عوض‌

كَانَ لِلَّه دادن آن حبَّه است‌

تا كه كَانَ اللَّه لَهُ آيد به دست‌

ز آن كه اين هُوىِ ضعيف بى‌قرار

هست شد ز آن هُوىِ ربِّ پايدار

هوى فانى چون كه خود فا او سپرد

گشت باقى دائم و هرگز نمرد

همچو قطره خائف از باد و ز خاك‌

كه فنا گردد بدين هر دو هلاك‌

چون به اصل خود كه دريا بود جَست‌

از تفِ خورشيد و باد و خاك رَست‌

ظاهرش گم گشت در دريا و ليك‌

ذات او معصوم و پا بر جا و نيك‌

استُنِ اين عالم اى جان غفلت است‌

هوشيارى اين جهان را آفت است‌