شرح مثنوى - شهيدى، سید جعفر - الصفحة ١٥٠ - خبر يافتن جد مصطفى عبد المطلب از گم كردن حليمه محمد را

فَن: فضيلت، رتبت.

خندان شدن دولت به اشك: زارى موجب جلب ترحم گشتن.

وَلى: دوست.

جهاد: كوشش، رياضت، عبادت.

ب ١٠٠٤- ٩٩٥ زود: برفور.

محظوظ: بهره‌مند، برخوردار از لطف.

تُرنج: زيورهايى كه از زر به شكل ترنج مى‌ساختند و بر تخت پادشاه مى‌نشاندند.

ملك جو: خواهان پادشاهى. (آن را سرور پادشاهان كنيم.) قَعده: محل نشستن. آن قدر از جاى كه كسى در آن نشيند.

قعده رضا: اضافه مشبه به بمشبه. (او مورد رضايت ماست.) شه: حق تعالى عز و جل.

حاصل اين بيت‌ها كه زاده طبع شاعرانه و بينش عارفانه مولاناست، بيان اندكى از مرتبت رسول اكرم ٦ نزد پروردگار است، كه از كودكى تا هنگام رحلت ديده عنايت الهى با او بود. در اين بيت‌ها اشارت است بدان كه هر چند او نيز مانند ديگر آدميان از خاك است، اما قدرت خدا از اين خاك عجايب‌هايى پروراند، چنان كه زرگر زر را به‌