ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٥٦٥ - باب ٥٨ گفتگوى آن حضرت با برادرش زيد، هنگامى كه در مجلس مأمون فخر ميفروخت، و سخنان آن حضرت در باره بدرفتارى با شيعيان

تو را مغرور كرده و فريب خورده‌اى كه روايت ميكنند: «فاطمه عليها السّلام عفّت خود را حفظ كرد و خداوند آتش را بر ذريه او حرام نمود»؟ بخدا سوگند اين امر جز براى حسن و حسين و فرزندان بلا واسطه آن حضرت خاصّه و لا غير، نيست، اما اينكه موسى بن جعفر عليهما السّلام پدرت اطاعت خدا كند، روزها را روزه بگيرد و شبها را بنماز و عبادت پردازد و تو معصيت و نافرمانى خدا كنى، سپس در روز رستاخيز هر دو در عمل مساوى باشيد و جزاى هر دو بهشت باشد، پس بدون ترديد تو عزيزتر از او در نزد خدا باشى (چون او با طاعات خود مستحقّ بهشت شده است و تو بى‌طاعت و با معصيت همان پاداش را گرفته‌اى) آرى علىّ بن الحسين عليهما السّلام فرموده است: براى نيكوكار ما دو چندان پاداش و اجر است و براى بدكار ما دو چندان عذاب و جريمه، حسن وشّاء گويد: آنگاه امام رو بمن كرده فرمود: اى حسن اين آيه را چگونه ميخوانيد: قالَ يا نُوحُ إِنَّهُ لَيْسَ مِنْ أَهْلِكَ إِنَّهُ عَمَلٌ غَيْرُ صالِحٍ‌ (اى نوح بدرستى كه او از اهل تو نيست زيرا عمل نادرست است- هود: ٤٦)؟ عرضكردم: پاره‌اى از مردم‌ إِنَّهُ عَمَلٌ غَيْرُ صالِحٍ‌ ميخوانند بطريق وصفى، يعنى او عملى نادرست است، و بعضى‌ عَمَلٌ غَيْرُ صالِحٍ‌ ميخوانند (يعنى بدكارى كرده)، و هر كس‌ عَمَلٌ غَيْرُ صالِحٍ‌ بخواند او را از نوح نفى كرده و غيرى را پدر او داند، امام ٧ فرمود: نه، هرگز اين طور