ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٤٨٧ - باب ٤٦ آنچه از آن حضرت

اينان (يعنى غلات) همنشينى نكنيد، رفاقت و دوستى ننماييد، و از آنان بيزارى جوئيد، خداوند از آنان بيزارى جسته است.

مترجم گويد: «مراد از غلات جماعتى هستند كه معتقد بودند اگر كسى امام زمان خود را شناخت ديگر تمامى تكاليف از او ساقط مى‌شود، و حلال و حرام براى او معنى ندارد، لذا واجبات را ترك مى‌كردند و محرّمات الهى را مرتكب مى‌شدند، و از هيچ حرامى پرهيز نداشتند و گاهى محرّمات و واجبات را نيز بجا نمى‌آوردند و يا اينكه علىّ را خدا مى‌پنداشتند، به كلّيه كسانى كه داراى اين چنين عقيده‌اى بودند غالى، و به جماعتشان غلات مى‌گفتند، نه آنكه هر كس در فضائل علىّ بن ابى طالب و ائمّه ديگر عليهم السّلام زياده روى كند غالى است، هرگز، اين قول نادرست و از روى بى‌اطّلاعى است، در ميان بزرگان ما، كسانى هستند كه بول و غائط امام را پاك ميدانند و معتقدند امام علم «ما كان و ما يكون و ما هو كائن» را ميداند، و همه كائنات باذن او در حركت و گردشند و در آسمان و زمين چيزى از امام مخفى نيست، و از پشت سر مى‌بيند همان طور كه از پيش رو مى‌بيند، و بدون فرمان او از زمين چيزى نمى‌رويد، و پر كاهى از جاى نمى‌جنبد، و از اين قبيل مطالب يا با دليل و يا بى‌دليل و بعضى‌