ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٢٢١ - باب ٣٤ عللى كه فضل بن شاذان ذكر كرده است

توفيق داده از تمامى خوبيها و خيرات؛ و «ربّ العالمين»: تمجيد و تحميد اوست و اقرار باينكه او آفريننده و مالك و ربّ همه مخلوقات است نه غير او، و «الرّحمن الرّحيم»: جلب رضايت خداوند است و ذكر الطاف و نعمتهاى او بر تمام مخلوقات و بندگانش؛ «مالِكِ يَوْمِ الدِّينِ‌»: اقرار بر برانگيخته شدن و بازگشت و حساب و مكافات اعمال است، و ثابت دانستن مالكيّت عالم آخرت تنها براى او تعالى چنان كه پادشاهى اين جهان هستى از آن اوست. «ايّاك نعبد»: رغبت و تقرّب جستن بخداوند عزّ و جلّ و اظهار اخلاص و عبوديت است به او، نه ديگرى: «و إيّاك نستعين»: طلب افزونى توفيق و بندگى و درخواست دوام آنچه خداى تعالى مرحمت فرموده است و يارى او؛ «اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ‌»: طلب ارشاد و راهنمايى براه حق و صواب و آئين حق و درست، و چنگ زدن به ريسمان او، و درخواست افزونى شناخت و عرفان و زيادتى معرفت بپروردگار خود و ببزرگيش و بعظمت و كبريائى او؛ «صِراطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ‌»: تأكيد است در سؤال و خواهش و رغبت، و ذكر و ياد كردنست نعمتها و تفضّلاتى را كه او تعالى بر بندگانش عطا فرموده است، و درخواست همانند آنهاست براى خود؛ «غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ‌»: پناه جستن‌