ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ١٥٩ - باب ٣٢ آنچه از امام هشتم

ابن عقبة) از حضرت رضا ٧ روايت كرده كه فرمود: امير مؤمنان علىّ ٧ پس از هجرت از مكّه تا زمانى كه خداوند عزّ و جلّ او را بجوار خود برد (وفات يافت) هيچ شبى را در مكّه بسر نبرد، گويد: بآن حضرت عرضكردم: از چه رو و براى چه؟ فرمود: خوش نداشت در سرزمينى كه [رسول خدا ٦‌] از آن هجرت كرده است شب را در آنجا بسر برد، لذا نماز عصر را كه بجا مى‌آورد خارج ميشد و در سرزمين ديگرى شب را بسر ميبرد.

٢٥- محمّد بن علىّ ماجيلويه- رضى اللَّه عنه- بسند مذكور در متن از حسين بن خالد روايت كرده كه گفت: از حضرت رضا ٧ پرسيدم: چرا مهريّه در «سنّت» پانصد درهم است؟ فرمود: خداوند تبارك و تعالى بر خويش واجب فرمود كه هيچ مؤمنى نباشد كه صد بار

«اللَّه اكبر»

و صد بار

«الحمد للَّه»

و صد بار

«سبحان اللَّه»

و صد بار «

لا اله الّا اللَّه‌

» بگويد و صد بار بر محمّد و آل او صلوات فرستد و اين دعا را بخواند

«اللّهم زوجنى من الحور العين»

جز آنكه خداوند حورى از حوران بهشتى بهمسرى او در آورد، و اين اذكار را مهريّه او قرار دهد، و از اين رو خداوند عزّ و جلّ به پيامبرش وحى فرستاد كه مهريّه زنان مؤمنه را پانصد درهم سنّت كند، و رسول خدا ٦ طبق آن دستور عمل كرد و