ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ١٥٨ - باب ٣٢ آنچه از امام هشتم

ضلال يا اضلال قوم پنج تن يا ضالّين پنج تن بوده‌اند بخلاف آنچه در آيات مباركه هست، و اساسا چگونه كار ضالّين يا مضلّين ملاك تشريع حكمى از احكام الهى مى‌شود! آيا كار و سنّت حسنه‌اى است گوساله پرستيدن يا گوساله سامرى ساختن و مردم را گمراه كردن؟ تا بآن تأسّى شود، و بايد مادر گوساله از پنج تن كفايت كند نه خودش و در خبر نيز بقره است نه عجل، اين اشكالات خود خبر را تضعيف مى‌كند، علاوه بر آنكه سند معتبر و سالمى نيز ندارد».

٢٣- ابن الوليد- رضى اللَّه عنه- بسند مذكور در متن از حسين بن خالد از امام هشتم ٧ روايت كرده كه از آن حضرت پرسيدم: چرا تا چهار ماه گناه حاجى را ثبت نمى‌كنند؟ فرمود: براى اينكه خداوند تعالى دخول حرم را چهار ماه بر مشركان مباح كرد، چنان كه ميفرمايد: فَسِيحُوا فِي الْأَرْضِ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ (توبه- ٢) و از اين رو است كه هر كس از مؤمنين كه بحجّ رود تا چهار ماه گناهش نوشته نمى‌شود.

شرح: «مراد از ننوشتن گناه مهلت دادن مرتكب براى استغفار است و الّا مَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ‌، يا اينكه مراد از «ذنوب» غفلتها و كارهاى ناصوابست نه معاصى كبيره مثل ترك صلاة و ارتكاب محرّمات».

٢٤- پدرم- رضى اللَّه عنه- بسند مذكور در متن از جعفر بن عيينه (يا