ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٦٨٢ - زيارت وداع

خدايا! بيگمان اگر من شفيعانى نزديكتر بتو از محمّد و اهل بيت برگزيده‌اش (آن امامان ابرار و پيشوايان اخيار نيكوكار) مى‌يافتم هر آينه ايشان را شفيع خود ميساختم، پس تو را به آن حقّ ايشان كه براى آنان بر خود واجب ساخته‌اى مسألت ميكنم كه مرا از جمله عارفان نسبت به ايشان و بحقّشان، و در زمره و گروه اميدواران بفيض شفاعتشان در آور، زيرا كه تو مهربانترين مهربانانى، و حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَكِيلُ‌ [و صلّى اللَّه على محمّد و آله و سلّم تسليما].

زيارت وداع‌

و چون خواستى بازگردى پس بايست و بگو: «السّلام عليكم يا اهل بيت النّبوّة- الى- و نعم الوكيل» كه ترجمه آن چنين است: «سلام بر شما اى اهل بيت نبوّت، و سلام به درودكننده‌اى كه ناگزير است قرب شما را ترك كند، امّا نه از قرب جوار شما خسته و دلسرد شده، و نه خوشدارد كه دور شود، بلكه بزبان حال ميگويد: «ميروم و از سر حسرت بقفا مينگرم» و نه از ادامه بقرب و مجاورت شما ملول گشته است، و رحمت حقّ و بركاتش بر شما باد اى اهل بيت نبوّت! او است بيقين ستوده، و با عظمت و بزرگى و شرف.

سلام بر شما، سلام دوستى از دوستان كه نه از شما روى بر ميتابد، و نه‌