ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٤٨٩ - باب ٤٦ آنچه از آن حضرت

تفويض چيست؟ امام ٧ فرمودند: خداوند تبارك و تعالى امور دينش (يعنى تعيين مصداق براى امورى كه خداوند براى آن حكمى نازل فرموده، يا امر و مطلبى را اجمالا دستور داده؛ مانند نماز و زكات و حجّ و اين قبيل امور) به پيغمبرش واگذار كرده، و فرموده است: ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا (هر چه كه پيغمبر آورد بپذيريد و هر چه را نهى كرد از آن بپرهيزيد- حشر: ٧) امّا خلق و روزى دادن را باو وامگذارد (و اين امور تكوينى است نه تشريعى) سپس گفت: خداوند عزّ و جلّ ميفرمايد: اللَّهُ خالِقُ كُلِّ شَيْ‌ءٍ (خداوند خالق هر چيز است- رعد: ١٦) و باز فرموده: اللَّهُ الَّذِي خَلَقَكُمْ ثُمَّ رَزَقَكُمْ ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيكُمْ‌ (قل) هَلْ مِنْ شُرَكائِكُمْ مَنْ يَفْعَلُ مِنْ ذلِكُمْ مِنْ شَيْ‌ءٍ سُبْحانَهُ وَ تَعالى‌ عَمَّا يُشْرِكُونَ‌ (خداوند است كه شما را خلق كرده و روزى داده و سپس مى‌ميراند و باز زنده مى‌كند، (بگو) آيا از آنها كه شما خدا پنداشته‌ايد كسى اين چنين كارهائى را مى‌تواند بكند؟ منزّه است آن خداوند و برتر است از آنچه براى او شريك قرار داده‌اند- روم: ٤٠).

٤- محمّد بن علىّ بن بشّار- رضى اللَّه عنه- بسند مذكور در متن از ابو هاشم جعفرىّ روايت كرد كه گفت: از امام ابو الحسن الرّضا ٧ از غلات و