ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٣٠٢ - باب ٣٩ خروج آن حضرت از نيشابور بسوى طوس و از آنجا به مرو

باب ٣٩ خروج آن حضرت از نيشابور بسوى طوس و از آنجا به مرو

١- تميم بن عبد اللَّه قرشى به سند مذكور در متن از ابو الصّلت هروى نقل كرد: وقتى كه علىّ بن موسى الرضا عليهما السّلام بسوى مأمون رهسپار شد در بين راه به قريه حمراء كه رسيد به آن جناب عرض شد: (هنگام) ظهر شده آيا نماز نمى‌خوانيد؟

حضرت از مركب فرود آمد و فرمود: آبى برايم بياوريد، گفتند: يا ابن رسول اللَّه آبى با ما نيست، حضرت با دست خويش زمين را بسود آبى پديد آمد كه خود و اصحابش كه با او بودند بدان وضو ساختند، و آثار آن آب اكنون و تا اين روزگار باقى است، و چون به سناباد وارد شد تكيه بكوهى- كه امروزه از آن ديگ سنگى ميسازند- كرده و گفت:

«اللّهم انفع به، و بارك فيما يجعل فيه و فيما ينحت منه»

(خداوندا! اين كوه را آن طور قرار ده كه از آن نفع برند، و بركت ده آنچه در آن مينهند و آنچه از آن ميسازند) سپس دستور داد كه براى حضرت از سنگ آن كوه چند ديگ ساختند، و ميفرمود: در ظرف ديگر براى من چيزى نپزيد مگر در همين ظرفهاى سنگى، و حضرت بسيار كم خوراك بود و چيزهاى ساده‌