ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٢٨٤ - از اخبار آن حضرت

امام ٧ فرمود: پدرم برايم نقل كرد كه در محضر پدرش ابو عبد اللَّه امام صادق ٧ اين اقوال شما در بيان آيه «ثُمَّ لَتُسْئَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ‌» ذكر شد، آن حضرت ناراحت و خشمگين گشته فرمود: خداوند عزّ و جلّ از چيزى كه به بندگانش تفضّل كرده نخواهد پرسيد و بدان بر آنان منّت نمى‌نهد، و منّت به احسان در مخلوقات قبيح و زشت است تا چه رسد بخداوند عالم عزّ و جلّ، و چگونه چيزى را كه مخلوق خدا بدان راضى نيست بخدا نسبت دهند، و لكن مراد به اين نعيم دوستى ما اهل البيت (خاندان رسالت) و ولايت ما است، خداوند از آن در قيامت باز خواست خواهد كرد. خداوند پس از پرسش از توحيد و نبوّت، بندگان را از مسأله ولايت ما بازجوئى خواهد كرد، زيرا بنده اگر از عهده اين سؤال برآيد و بدان وفا كرده باشد، اين امر او را به نعيم جاودانه بهشت ميرساند، و براستى كه اين مطلب را پدرش از آباء گرامش از امير مؤمنان- عليهم الصّلاة و السّلام- برايم نقل كرد بدين صورت كه گفت:

رسول خدا ٦ بمن فرمود: يا عليّ! اوّلين چيزى كه از بنده پس از مرگ سؤال مى‌شود شهادتين است؛ شهادت باينكه معبودى جز اللَّه نيست، و شهادت باينكه محمّد- ٦- رسول خداست، و ديگر شهادت به اينكه تو يا