ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٢٢٤ - باب ٣٤ عللى كه فضل بن شاذان ذكر كرده است

چرا كه در هنگام صبح اشتغال مردم زيادتر است و بايد بكار و شغل خود بپردازند و نيازهاى خود را در آن هنگام تهيه نمايند، و دلها در وقت نماز صبح نسبت بديگر اوقات قبل آزادتر است، براى آنكه داد و ستد بسيار كم، و (بالنتيجه) اقبال و توجه او بنماز بيشتر است از اوقات ديگر و خسته نيست چون در شب استراحت كرده و لذا در نماز صبح نيازى به بيش از اين دو ركعت نيست.

و اگر بپرسد كه: چرا تكبيرهاى هفتگانه در ابتداى نماز مقرّر گشته؟

جواب آنست كه بگوئيم: چون در ركعت اوّل نماز كه اصل نماز است هفت تكبير گفته مى‌شود:

تكبيرة الاحرام، تكبير قبل از ركوع، و دو تكبير سجده اوّل قبل و بعد آن، و تكبير ديگرى براى ركوع (لا بد قبل از «سمع اللَّه لمن حمده» و هنگام سر برداشتن از ركوع مراد است، و الّا هر ركعت بيش از يك ركوع ندارد ولى فقهاء عظام ذكرى از اين تكبير ندارند- و العلم عند اللَّه) و دو تكبير ديگر براى سجده دوم قبل و بعد آن كه جملگى هفت تكبير مى‌شود، و چون انسان در آغاز ورود بنماز هفت تكبير بگويد همه تكبيرات صلاة را اداء كرده است، پس اگر سهوى‌