نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٦٦٩ - مقدمۀ چاپ دوّم

٢٤٤٥-: لا تسبّوا الدّهر فإنّ اللّٰه هو الدّهر.

روزگار را دشنام مدهيد كه خدا همو روزگار است.

٢٤٤٦-: لا تسبّوا الشّيطان و تعوّذوا باللّٰه من شرّه.

شيطان را دشنام مگوئيد و از شر وى بخدا پناه بريد.

٢٤٤٧-: لا تستبطئوا الرّزق فإنّه لم يكن عبد ليموت حتّى يبلغه آخر رزق هو له،فاتّقوا اللّٰه و أجملوا في الطّلب:أخذ الحلال و ترك الحرام.

مپنداريد كه روزى‌تان دير مى رسد كه هيچ بنده‌اى نميرد تا آخرين بهره روزى او برسد،از خدا بترسيد و در طلب ملايمت كنيد (ملايمت در طلب)گرفتن حلال و رها كردن حرام است.

٢٤٤٨-: لا تردّوا السّائل و لو بشقّ تمرة.

چيزى به سائل بدهيد و گر چه نصف خرما باشد.

٢٤٤٩-: لا ترضينّ أحدا بسخط اللّٰه و لا تحمدنّ أحدا على فضل اللّٰه و لا تذمّنّ أحدا على ما لم يؤتك اللّٰه فإنّ رزق اللّٰه لا يسوقه إليك حرص حريص و لا تردّه عنك كراهة كاره.

رضايت هيچ كس را با خشمگين كردن خدا مجوى و هيچ كس را بواسطه تفضلى كه خدا كرده ستايش مگوى و هيچ كس را براى آنچه خدا بتو نداده مذمت مكن كه روزى خدا را حرص حريص سوى تو نمى‌كشاند و نارضايت نارضائى آن را از تو دور نمى‌كند.