نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٦٠٠ - مقدمۀ چاپ دوّم

٢٠٩٤-: قلب شاكر و لسان ذاكر و زوجة صالحة تعينك على أمر دنياك و دينك خير ما اكتنز النّاس.

دلى شكرگزار و زبانى ذكر- گوى و زنى پارسا كه ترا در كار دنيا و دينت اعانت كند بهترين چيزى است كه مردم ذخيره كنند.

٢٠٩٥-: قلب ليس فيه شيء من الحكمة كبيت خرب فتعلّموا و علّموا و تفقّهوا و لا تموتوا جهّالا فإنّ اللّٰه لا يعذر على الجهل.

دلى كه نشانى از خرد در آن نباشد چون خانه خراب است پس تعليم گيريد و تعليم دهيد و فقه آموزيد و بر جهل نميريد كه خدا از جهل نميگذرد.

٢٠٩٦-: قليل الفقه خير من كثير العبادة و كفى بالمرء فقها إذا عبد اللّٰه و كفى بالمرء جهلا إذا أعجب برأيه و إنّما النّاس رجلان مؤمن و جاهل فلا تؤذ المؤمن و لا تجاوز الجاهل.

اندكى دانش بهتر از عبادت بسيار دانش مرد همين بس كه خدا را پرستد و نادانى مرد همين بس كه دلبسته راى خويش باشد،مردم دو گونه‌اند مؤمن و جاهل،مؤمن را ميازار و بر جاهل تعدى مكن.