نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٥٨٥ - مقدمۀ چاپ دوّم
بردارد خدا گناهان كهنه و تازه او را بيامرزد.
٢٠٣٥-: غفر لامرأة مومسة مرّت بكلب على رأس ركيّ يلهث كاد يقتله العطش فنزعت خفّها فأوثقته بخمارها فنزعت له من الماء فغفر لها بذلك.
زن روسبىاى آمرزيده شد كه بر سگى گذشت كه بر لب چاهى از تشنگى نزديك بمرگ بود،كفش خويش بكند و بسر پوش خويش بست و براى سگ آب بر آورد، براى همين آمرزيده شد.
٢٠٣٦-: غيّروا الشّيب و لا تشبّهوا باليهود.
موى سپيد را رنگ كنيد و چون يهودان مشويد.
٢٠٣٧-: الغدّ و الرّواح في تعليم العلم أفضل عند اللّٰه من الجهاد.
صبح و شب در كار تعليم علم بسر بردن نزد خدا از جهاد بهتر است.
٢٠٣٨-: الغرباء في الدّنيا أربعة:
قرآن في جوف ظالم،و مسجد في نادي قوم لا يصلّى فيه،و مصحف في بيت لا يقرأ فيه، و رجل صالح مع قوم سوء.
غريبان جهان چهارند:قرآن در خاطر ستمگر،و مسجدى در ناحيه گروهى كه در آن نماز نكنند،و مصحفى در خانهاى كه نخوانند،و مرد پارسا با مردم بد.