نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٢٨٦ - مقدمۀ چاپ دوّم

٦٥٧-: إنّ العلماء هم ورثة الأنبياء ورثوا العلم فمن أخذه أخذ بحظّ وافر.

دانشمندان وارث پيغمبرانند و دانش را از آن‌ها ميراث برده‌اند هر كس دانش فرا گيرد سهم فراوان از ميراث پيغمبران گرفته است.

٦٥٨-: إنّ العين لتدخل الرّجل القبر و تدخل الجمل القدر.

چشم بد مرد را بقبر ميرساند و شتر را بديگ ميكشاند.

٦٥٩-: إنّ الغادر ينصب له لواء يوم القيامة فيقال ألا هذه غدرة فلان ابن فلان.

روز رستاخيز براى پيمان شكن پرچمى برافرازند و گويند اين پيمان‌شكنى فلان پسر فلان است.

٦٦٠-: إنّ الغضب من الشّيطان و إنّ الشّيطان خلق من النّار و إنّما تطفا النّار بالماء فإذا غضب أحدكم فليتوضّأ.

خشم از شيطان است و شيطان از آتش پديد آمده و آتش را بآب خاموش توان كرد وقتى يكى از شما خشمگين شود وضو گيرد.

٦٦١-: إنّ الفتنة تجيء فتنسف العباد نسفا و ينجو العالم منها بعلمه.

فتنه بيايد و بندگان را مغلوب كند و دانشمند بكمك دانش خود از آن رهائى يابد.

٦٦٢-: إنّ الفحش و التّفحّش ليسا من الإسلام في شيء و إنّ أحسن النّاس إسلاما أحسنهم خلقا.

بدگوئى و بدزبانى از صفات اسلام نيست و از همه مردم اسلام