نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٢٣٧ - مقدمۀ چاپ دوّم

٤٤٠-: أكثر خطايا ابن آدم في لسانه.

بيشتر گناهان فرزند آدم از زبان اوست.

٤٤١-: أكثر النّاس ذنوبا يوم القيامة أكثرهم كلاما فيما لا يعنيه.

در روز رستاخيز از همۀ مردم گناه آن كس بيشتر است كه بيشتر از همه در چيزهائى كه بدو مربوط نيست سخن گويد.

٤٤٢-: أكثر النّاس قيمة أكثرهم علما.

هر كه بدانش از ديگران پيش‌تر است،قيمتش از ديگران بيشتر است.

٤٤٣-: أكثر ذكر الموت فإنّ ذكره يسلّيك ممّا سواه.

مرگ را بسيار بخاطر بياور زيرا ياد مرگ ترا از رنج‌هاى ديگر تسليت مى‌دهد.

٤٤٤-: أكثروا ذكر الموت فإنّه يمحّص الذّنوب و يزهّد في الدّنيا فإن ذكرتموه عند الغنى هدمه و إن ذكرتموه عند الفقر أرضاكم بعيشكم.

مرگ را بسيار به ياد آريد زيرا ياد مرگ گناهان را پاك مى‌كند و حرص دنيا را كم مى‌كند،اگر مرگ را بهنگام توانگرى به ياد آريد اهميت آن را كم ميكند و اگر بهنگام تنگدستى ياد كنيد، شما را از زندگى‌تان خشنود مى‌سازد.