نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ١٨٢ - مقدمۀ چاپ دوّم
و اگر براى آنها جز اين خواهد بخودشان واگذارشان كند.
١٤٨-: إذا أراد اللّٰه بقوم خيرا أمدّ لهم في العمر و ألهمهم الشّكر.
وقتى خداوند براى قومى نيكى خواهد عمرشان را دراز و زبانشان را بشكر باز كند.
١٤٩-: إذا أراد اللّٰه بقوم نماء رزقهم السّماحة و العفاف و إذا أراد بقوم انقطاعا فتح عليهم باب الخيانة.
وقتى خدا بخواهد قومى را بزرگ كند آنها را صاحب عفت و گذشت ميكند و وقتى بخواهد قومي را منقرض سازد در خيانت را برويشان ميگشايد.
١٥٠-: إذا أراد اللّٰه بقوم خيرا ولّى عليهم حلماءهم و قضى بينهم علمائهم و جعل المال في سمحائهم و إذا أراد بقوم شرّا ولّى عليهم سفهائهم و قضى بينهم جهّالهم و جعل المال في بخلائهم.
وقتى خداوند براى قومى نيكى خواهد خردمندانشان را بر آنها فرمانروا سازد و دانشمندانشان ميان آنها قضاوت كند و مال را بدست بخشندگان دهد و وقتى براى قومى بدى خواهد سفيهانشان را بر آنها فرمانروا سازد و نادانان ميان آنها قضاوت كنند و مال را بدست بخيلانشان دهد.
١٥١-: إذا أراد اللّٰه بأهل بيت خيرا أدخل عليهم الرّفق.
وقتى خدا براى مردم خانهاى نيكى خواهد آنها را با مدارا قرين سازد.