نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٧٦٦ - مقدمۀ چاپ دوّم

بدل نكند و هر كه از مؤمنى بدگوئى كند خدا روز قيامت او خوار و زبونش كند.

٢٩٩٧-: من زرع زرعا فأكل منه طير كان له صدقة.

هر كه كشتى كند و پرنده‌اى از آن بخورد براى وى صدقه‌اى محسوب شود.

٢٩٩٨-: من زني خرج منه الإيمان فإن تاب تاب اللّٰه عليه.

هر كه زنا كند ايمانش برود و اگر توبه كند خدا توبه او بپذيرد.

٢٩٩٩-: من زنى أو شرب الخمر نزع اللّٰه منه الإيمان كما يخلع الإنسان القميص من رأسه.

هر كه زنا كند يا شراب بنوشد خدا ايمان از او بكند همچنان كه انسان پيراهن از سر خويش بيرون ميكند.

٣٠٠٠-: من زنى زنى به.

هر كه زنا كند با كسان وى زنا كنند.

٣٠٠١-: من زهد في الدّنيا علّمه اللّٰه بلا تعلّم و جعله بصيرا.

هر كه از دنيا بگذرد خدايش بدون تعلم علم آموزد و بصيرت دهد.

٣٠٠٢-: من ساء خلقه عذّب نفسه و من كبر همّه سقم بدنه و من لا مى الرّجال ذهبت كرامته و سقطت مروّته.

هر كه خويش بد باشد خويشتن را معذب دارد و هر كه غمش بسيار