نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٧١٠ - مقدمۀ چاپ دوّم
نيك باشد در زمين نهند و اگر شهرت وى در آسمان بد باشد در زمين نهند.
٢٦٨٩-: ما من عبد استحيا من الحلال إلاّ ابتلاه اللّٰه بالحرام.
هر كه از حلال شرم كند خدا ويرا بحرام مبتلا كند.
٢٦٩٠-: ما من قاض من قضاة المسلمين إلاّ و معه ملكان يسدّدانه إلى الحقّ ما لم يرد غيره فإن أراد غيره و جار متعمّدا تبرّأ منه الملكان و وكلاه إلى نفسه.
هر يك از قضات مسلمانان دو فرشته موكل دارد كه ويرا مادام كه جز حق نخواهد بر آن استوار كند و اگر غير حق اراده كند و بعمد منحرف شود فرشتگان از او برى شوند و كار ويرا بخودش واگذارند .
٢٦٩١-: ما من قلب إلاّ و هو معلّق بين إصبعين من أصابع الرّحمن إن شاء أقامه و إن شاء أزاغه،و الميزان بيد الرّحمن يرفع أقواما و يخفض آخرين إلى يوم القيامة.
هر دلى به دو انگشت از انگشتان قدرت خداى رحمان آويخته اگر خواهد آن را ثابت دارد و اگر خواهد آن را بگرداند و ميزان كارها به دست خداست كه تا روز قيامت گروهى را بالا برد و گروهى ديگر را پائين برد.