نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٦٩٨ - مقدمۀ چاپ دوّم
ترك آن بكند.كه جز براي خدا ترك آن نكند خدا بعوض آن چيزى كه براي دين و دنياي وى بهتر باشد بدو بدهد.
٢٦٣١-: ما تشهد الملائكة من لهوكم إلاّ الرّهان و النّضال.
فرشتگان از بازيهاى شما جز در اسبدوانى و كشتى حضور نمييابند.
٢٦٣٢-: ما تصدّق النّاس بصدقة أفضل من علم ينشر.
هيچ صدقهاى كه مردم دهند از علمى كه منتشر شود بهتر نيست.
٢٦٣٣-: ما جاءني جبرئيل قطّ إلاّ أمرني بالسّواك حتّى لقد خشيت أن أحفي مقدّم فمي.
هر وقت جبريل پيش من آمد مرا بمسواك كردن فرمان داد تا آنجا كه ترسيدم جلو دهان خود را ببرم.
٢٦٣٤-: ما جلس قوم يذكرون اللّٰه تعالى فيقومون حتّى يقال لهم قوموا قد غفر اللّٰه لكم ذنوبكم و بدّل سيّئاتكم حسنات.
گروهى كه با هم بذكر خدا بنشينند،از جا برنخيزند مگر بايشان بگويند برخيزيد كه خداىتان آمرزيد و اعمال بدتان را باعمال خوب مبدل كرد.