نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٦٨٤ - مقدمۀ چاپ دوّم
٢٥٥٢-: لا يلدغ المؤمن من جحر مرّتين.
مؤمن از يك سوراخ دو بار گزيده نمىشود.
٢٥٥٣-: لا يقبل إيمان بلا عمل و لا عمل بلا إيمان.
ايمان بىعمل و عمل بىايمان پذيرفته نيست.
٢٥٥٤-: لا يموتنّ أحد إلاّ و هو يحسن الظّنّ باللّٰه.
هر كه مىميرد بايد بخداوند خوش گمان باشد.
٢٥٥٥-: لا ينبغي لذى الوجهين أن يكون أمينا عند اللّٰه.
دو رو نزد خدا مورد اعتماد نيست.
٢٥٥٦-: لا ينبغي للصّديق أن يكون لعّانا.
سزاوار نيست كه مرد راستى پيشه لعنتگر باشد.
٢٥٥٧-: لا ينبغي لمؤمن أن يذلّ نفسه.
شايسته مؤمن نيست كه خويشتن را خوار كند.
٢٥٥٨-: لا يهلك النّاس حتّى يعذروا من أنفسهم.
مردم هلاك نمىشوند مگر وقتى كه حجت بر ايشان تمام شود.
٢٥٥٩-: لا يهوى الضّالّ إلاّ ضالّ.
گمراه را بجز گمراه دوست ندارد.