نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٦٨٠ - مقدمۀ چاپ دوّم
٢٥٢٢-: لا يتمنّينّ أحدكم الموت لضرّ نزل به.
هيچ كس نبايد از مشقتى كه بدو رسيده آرزوى مرگ كند.
٢٥٢٣-: لا يجلس الرّجل بين الرّجل و ابنه في المجلس.
مرد نبايد در مجلس ميان ديگرى و فرزندش بنشيند.
٢٥٢٤-: لا يحتكر إلاّ خاطئ.
جز خطاكار احتكار نمىكند.
٢٥٢٥-: لا يحلّ الصّدقة لغنىّ و لا لذي مرّة قويّ.
صدقه گرفتن بر غنى روا نيست و نيز براى آنكه طبعى نيرومند دارد.
٢٥٢٦-: لا يحلّ لمسلم أن يروع مسلما.
روا نيست كه مسلمانى مسلمان ديگر را بترساند.
٢٥٢٧-: لا يحملنّكم استبطاء أمر على استعجاله فإنّ اللّٰه عزّ و جلّ لا يعجل بعجلة أحد.
تصور تأخير كارى وادارتان نكند كه آن را بشتاب خواهيد كه خداى عز و جل از عجله كسى عجله نمىكند.
٢٥٢٨-: لا يخلونّ رجل بامرأة فإنّ ثالثهما الشّيطان.
مرد نبايد با زن بخلوت نشيند كه سوميشان شيطان است.
٢٥٢٩-: لا يدخل الجنّة إلاّ رحيم.
هر كه رحم ندارد ببهشت نرود.