نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٦٥٥ - مقدمۀ چاپ دوّم

برگيرد و با آن به پشت خويش هيزم كشد آسان‌تر است تا پيش مردى رود كه خدايش از فضل خويش چيزى داده و از وى سؤال كند بدهد يا ندهد.

٢٣٦٨-: ليأخذ العبد من نفسه لنفسه و من دنياه لآخرته و من الشّبيبة قبل الكبر و من الحيوة قبل الممات فما بعد الدّنيا من دار إلاّ الجنّة و النّار.

مرد بايد از خويش براى خويش و از دنياى خويش براى آخرت خويش و از جوانى قبل از پيرى و از زندگى قبل از مرگ بر گيرد كه پس از دنيا خانه‌اى جز بهشت و جهنم نيست.

٢٣٦٩-: ليبشر فقراء المؤمنين بالفراغ يوم القيامة قبل الأغنياء بمقدار خمسمائة عام هؤلاء في الجنّة ينعمون و هؤلاء يحاسبون.

مؤمنان فقير را بشارت كه روز قيامت به اندازه پانصد سال زودتر از اغنيا فارغ شوند آنان در بهشت متنعمند و اينان حساب پس مى دهند.

٢٣٧٠-: ليتّق أحدكم وجهه عن النّار و لو بشقّ تمرة.

هر كس بايد چهره خويش را از آتش جهنم مصون دارد و گر چه بيك نيمه خرما باشد.