نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٦٣١ - مقدمۀ چاپ دوّم

٢٢٤٨-: لقد رأيت رجلا يتقلّب في الجنّة في شجرة قطعها من ظهر الطّريق كانت تؤذي النّاس.

مردى را ديدم كه در بهشت در درختى همى گشت كه مزاحم راه كسان بود و آن را كنده بود.

٢٢٤٩-: لقلب ابن آدم أسرع تقلّبا من القدر إذا استجمعت غليانا.

دل فرزند آدم از ديگى كه سخت جوشان باشد تغيير پذيرتر است.

٢٢٥٠-: لقيام الرّجل في الصّفّ في سبيل اللّٰه عزّ و جلّ ساعة أفضل من عبادة ستّين سنة.

يك ساعت ايستادن مرد بصف در راه خدا از شصت سال عبادت بهتر است.

٢٢٥١-: لقيد سوط أحدكم من الجنّة خير ممّا بين السّماء و الأرض.

اندازه تازيانه يكى‌تان در بهشت بهتر از آن چيزهاست كه ميان آسمان و زمين است.

٢٢٥٢-: لكلّ داء دواء فإذا أصيب دواء الدّاء برىء بإذن اللّٰه تعالى.

هر دردى دوائى دارد و چون دواى درد بجا افتد باذن خداى والا به شود.

٢٢٥٣-: لكلّ داء دواء و دواء الذّنوب الاستغفار.

هر دردى را دوائيست و دواى گناهان آمرزش خواستن است.