نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٦٢٩ - مقدمۀ چاپ دوّم

٢٢٣٩-: لعن اللّٰه ثلاثة:آكل زاده وحده،و راكب الفلاة وحده، و النّائم في بيت وحده.

خدا سه كس را لعنت كند آنكه توشه خويش تنها خورد و آنكه تنها بيابان سپرد و آنكه در خانه‌اى تنها خوابد.

٢٢٤٠-: لعن اللّٰه من فرّق بين الوالدة و ولدها و بين الأخ و أخيه.

خدا كسى را ميان مادر و فرزند و ميان دو برادر فرقت افكند لعنت كند.

٢٢٤١-: لعن اللّٰه من لعن والديه.

هر كه پدر و مادر خويش را لعن كند خدايش لعنت كند.

٢٢٤٢-: لعن اللّٰه من يسم في الوجه.

هر كه بر چهره علامت نهد خدايش لعنت كند.

٢٢٤٣-: لعن عبد الدّينار و لعن عبد الدّرهم.

بنده دينار ملعون باد و بنده درهم ملعون باد.

٢٢٤٤-: لغدوة في سبيل اللّٰه أو روحة خير من الدّنيا و ما فيها و لقاب قوس أحدكم أو موضع قدمه في الجنّة خير من الدّنيا و ما فيها و لو اطّلعت امرأة من نساء أهل الجنّة إلى الأرض لملأت ما بينهما ريحا و لأضاءت ما بينهما و لنصيفها على رأسها خير من الدّنيا و ما فيها.

صبحدم رفتنى در راه خدا يا شبانگاه رفتنى از دنيا و هر چه در آنست بهتر،اندازه كمان يكيتان يا جاى قدم او در بهشت از دنيا و هر چه در آن هست بهتر،اگر زنى از اهل بهشت بزمين نمايان