نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٤٩٣ - مقدمۀ چاپ دوّم
١٦١٨-: ذروا الحسناء العقيم و عليكم بالسّوداء الولود.
زن خوبروى نازا را واگذاريد و سياهى كه فرزند بسيار آرد برگزينيد.
١٦١٩-: ذروة سنام الإسلام الجهاد في سبيل اللّٰه لا يناله إلاّ أفضلهم.
اوج مسلمانى جهاد در راه خدا است كه جز مسلمانان برجسته بدان نرسند.
١٦٢٠-: ذكر اللّٰه شفاء القلوب.
ياد كردن خدا شفاى دلهاست.
١٦٢١-: الذّكر خير من الصّدقة.
ياد كردن خدا از صدقه دادن بهتر است.
١٦٢٢-: ذنب العالم ذنب واحد و ذنب الجاهل ذنبان.
گناه دانا يك گناه است و گناه نادان دو گناه.
١٦٢٣-: الذّنب شؤم على غير فاعله إن عيّره ابتلي به و إن اغتابه أثم و إن رضي به شاركه.
گناه براى غير گنهكار نيز شوم است كه اگر او را عيب كند بدان مبتلا شود و اگر غيبت او كند گنهكار شود و اگر بدان رضا دهد شريك وى باشد.
١٦٢٤-: ذنب لا يغفر و ذنب لا يترك و ذنب يغفر فأمّا الّذي لا يغفر فالشّرك باللّٰه و أمّا الّذي يغفر فذنب العبد بينه و بين اللّٰه عزّ و جلّ و أمّا الّذي لا يترك فظلم العباد بعضهم بعضا.
گناهى هست كه بخشيدنى نيست و گناهى هست كه از آن چشم