نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٤٨٢ - مقدمۀ چاپ دوّم

او فرشته‌اى موكل است و هر دم براى برادر خود دعائى كند گويد پذيرفته باد و براى تو نيز نظير آن باشد.

١٥٦٥-: دعاء الوالد لولده كدعاء- النّبيّ لأمّته.

دعائى كه پدر براى فرزند كند مانند دعائيست كه پيغمبر براى امت خود ميكند.

١٥٦٦-: دع قيل و قال و كثرة- السّؤال و إضاعة المال.

از قيل و قال و كثرت سؤال و تلف كردن مال در گذر.

١٥٦٧-: دع ما يريبك إلى مالا يريبك فإنّ الصّدق ينجي.

از آنچه شبهه‌ناك است بگذر و آنچه را شبهه‌ناك نيست بر گير كه راستى مايه نجات است.

١٥٦٨-: دع ما يريبك إلى مالا يريبك فإنّك لن تجد فقد شيء تركته للّٰه.

از آنچه شبهه ناك است در گذر و آنچه را شبهه ناك نيست برگير زيرا فقدان چيزى را كه براى خدا رها كرده‌اى احساس نخواهى كرد.

١٥٦٩-: دع ما يريبك إلى ما لا يريبك فمن رعى حول الحمى يوشك أن يقع فيه.

از آنچه شبهه ناك است در گذر و آنچه را شبهه ناك نيست بر گير زيرا هر كه در اطراف قرق گوسفند چراند ممكن است در آن افتد.