نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٤٤٥ - مقدمۀ چاپ دوّم
١٣٨٤-: حصّنوا أموالكم بالزّكاة و داووا مرضاكم بالصّدقة و أعدّوا للبلاء الدّعاء.
اموال خود را بوسيلۀ زكات محفوظ داريد و مريضان خود را با صدقه علاج كنيد و براى جلوگيرى از بلا بدعا متوسل شويد.
١٣٨٥-: حفظ الغلام الصّغير كالنّقش في الحجر و حفظ الرّجل بعد ما يكبر كالكتاب على الماء.
محفوظات طفل نورس مانند نقشى است كه بر سنگ رقم زنند و محفوظات مرد بزرگ مانند نوشته بر آب است.
١٣٨٦-: حفّت الجنّة بالمكاره و حفّت النّار بالشّهوات.
بهشت با ناملايمات قرين است و جهنم با خواستنىها همراه است.
١٣٨٧-: حقّ الجار إن مرض عدته و إن مات شيعته و إن استقرضك أقرضته و إن أصابه خير هنّأته و إن أصابته مصيبة عزّيته و لا ترفع بناءك فوق بنائه فتسدّ عليه الرّيح.
حق همسايه آنست كه اگر مريض شد عيادتش كنى و اگر مرد همراه جنازهاش بروى و اگر از تو قرض خواست بدهى و اگر حادثۀ خوشى بر او رخ داد بدو تهنيت گوئى و اگر مصيبتى رخ داد تعزيتش گوئى و بناى خود را از بناى او فراتر نبرى و جريان باد را بر او نبندى.
١٣٨٨-: حقّ الزّوج على الزّوجة أن لا تصوم يوما واحدا إلاّ بإذنه إلاّ الفريضة فإن فعلت أثمت و لم يتقبّل منها و أن لا تعطى من بيته شيئا إلا بإذنه فإن فعلت كان له الأجر و كان عليها الوزر و أن لا تخرج من بيته إلا بإذنه فإن فعلت لعنها اللّٰه و ملائكة الغضب حتّى تتوب أو تراجع و إن كان ظالما.
حق شوهر بر زن آنست كه