٥٦٩-: إنّ آدم قبل أن يصيب الذّنب كان أجله بين عينيه و أمله خلفه فلمّا أصاب الذّنب جعل اللّٰه تعالى أمله بين عينيه و أجله خلفه فلا يزال يؤمّل حتّى يموت.

آدم پيش از آنكه مرتكب گناه شود مرگش جلو چشمش و آرزويش پشت سرش بود و همين كه مرتكب گناه شد خداوند آرزوى او را جلو چشمش و مرگش را پشت سرش قرار داد بدين جهت پيوسته آرزو ميكند تا بميرد.

٥٧٠-: إنّ أبخل النّاس من بخل بالسّلام و أعجز النّاس من عجز عن الدّعاء.

بخيل‌ترين مردم آن كس است كه از سلام دادن بخل ورزد و ناتوان ترين مردم كسى است كه از دعا ناتوان باشد.

٥٧١-: إنّ ابن آدم لحريص على ما منع.

آدميزاد بر چيزى كه از آن منع شده سخت حريص است.