نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٢٦١ - مقدمۀ چاپ دوّم
نهرهاى بهشت مياندازند سپس به بهشتيان گويند آب بر آنها بريزيد و آنها چون دانهاى كه در گذرگاه سيل باشد از نو ميرويند.
٥٣٧-: أمّا بعد ألا أيّها النّاس فإنّما أنا بشر يوشك أن يأتي رسول ربّي فاجيب و أنا تارك فيكم ثقلين أوّلهما كتاب اللّٰه فيه الهدى و النّور من استمسك به و أخذ به كان على الهدى و من أخطأه ضلّ فخذوا بكتاب اللّٰه تعالى و استمسكوا به و أهل بيتي أذكّركم اللّٰه في أهل بيتي.أذكّركم اللّٰه في أهل بيتي.
اما بعد اى مردم من بشرى هستم كه نزديكست فرستادۀ خدا پيش من آيد و دعوت او را اجابت كنم دو چيز سنگين ميان شما ميگذارم يكى كتاب خداوند كه در آن هدايت و نور است و هر كس بدان چنگ زند و آن را بگيرد قرين هدايت است و هر كس آن را رها كند گم راه مىشود،كتاب خدا را بگيريد و بدان چنگ زنيد؛و خانوادۀ من،در بارۀ خانوادهام خدا را بياد شما مى آورم در باره خانوادهام خدا را بياد شما مىآورم،.
٥٣٨-: أمّا بعد فإنّ الدّنيا خضرة حلوة و إنّ اللّٰه مستخلفكم فيها فناظر كيف تعملون فاتّقوا الدّنيا و اتّقوا النّساء فإنّ أوّل فتنة بني إسرائيل كان في النّساء.
اما بعد دنيا سبز و شيرين است و خداوند شما را در آن جاى داده