تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٤٣١ - تفسير ابيات

خداوند دعاى هيچ كس را مردود نمى كند
تفسير ابيات
خوش بينى بوده و باعث توجه خود و ديگران به خدا بوده باشد .


((٧٥٦)) گفت حق گر فاسقى و اهل صنم چون مرا خوانى اجابتها كنم
خداوند دعاى هيچ كس را مردود نمى كند از عموم بعضى از آيات قرآنى و ساير منابع اسلامى اين مسئله استفاده مى شود كه اگر يك انسان در هر وضعى كه قرار بگيرد و به هر اعتقاد كه بوده باشد ، اگر واقعاً خدا را بخواند ، خدا او را محروم نمى كند . اين مسئله موافق عقل و منطق ارتباط انسانها با خدا نيز مى باشد .
هر فردى از انسان هر اندازه هم كه پيوستگى خود را با خدا ناديده بگيرد و خود را دور از خدا پندارد ، يا به طور ناخود آگاه در وضع فوق قرار بگيرد ، خداى رؤوف و مهربان از خدايى خود دست بر نمى دارد و استعفاء نمى دهد . خدا همان خدا است ، بشر را هم او آفريده است ، منظور و هدف اساسى آفرينش انسان چيزى جز نزديك كردن او به پيشگاه خود نمى باشد .
اگر يك ميلياردم يك لحظه توجهى در انسان توليد شود و اين توجه واقعيت داشته باشد . چراغى فرا راه سلوك الى الله روشن نموده است ، خدا بزرگتر از آن است كه اين چراغ ضعيف را خاموش بسازد ، يا راه ديگرى را پيش پاى انسانى كه رو به سوى او كرده است ، نشان بدهد .
تفسير ابيات موقعى كه امتحان نهايى به سراغ بلعم باعور (١) و شيطان آمد ، از عهده اش بر نيامدند و پست و خوار گشتند . آن دو تن به اطمينان اين كه در گذشته بارها مورد آزمايش الهى قرار گرفته و از آنها سربلند بيرون آمده بودند از تدبيرهاى الهى ايمن شده و خاطر جمع گشته بودند . لا بد شنيده اى

(١) داستان بلعم باعور در مجلدات پيش بحث شده است . .