تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٤٨٨ - وحى آمدن به مادر موسى عليه السلام كه در آبش افكن

« حَسْبُنَا الله وَنِعْمَ اَلْوَكِيلُ ٣ : ١٧٣ . » [١] ( خداوند براى ما كافى است او بهترين وكيل است ) .
« وَأَوْحَيْنا إِلى أُمِّ مُوسى أَنْ أَرْضِعِيه فَإِذا خِفْتِ عَلَيْه فَأَلْقِيه فِي اَلْيَمِّ وَلا تَخافِي وَلا تَحْزَنِي إِنَّا رَادُّوه إِلَيْكِ وَجاعِلُوه مِنَ اَلْمُرْسَلِينَ ٢٨ : ٧ . » [٢] ( و ما به مادر موسى وحى كرديم كه او را شير بده ، اگر از فرعونيان در بارهء كودكت ترسيدى ، او را به دريا بينداز ، مترس و اندوهگين مباش ، ما او را به سوى تو باز مى گردانيم و او را يكى از پيامبران قرار خواهيم داد ) .
« يَدُ الله فَوْقَ أَيْدِيهِمْ ٤٨ : ١٠ . » [٣] ( دست خدا بالاى دست آنها است ) .
توضيح - اگر چه مورد نزول آيهء فوق در بيعت مسلمانان با پيامبر اسلام است و مقصود از بالا بودن دست خدا بيان اين است كه در بيعت مزبور طرفين مبايعه يكسان نيستند ، بيعت كنندگان نبايد چنين گمان كنند كه يك تعهد معمولى انجام مى دهند بلكه :
« انما يبايعون الله . . » .
( آنان با خدا بيعت مى كنند ) .
ولى خصوصيت مورد نزول به كلى بودن قانونى كه در آيه وجود دارد ، خللى نمى رساند لذا جملهء يد الله فوق ايديهم عظمت قدرت خداوندى و برترى آن را به همهء قدرتها اثبات مى كند .

[١] سوره آل عمران ، آيهء ١٧٣ . .
[٢] سوره القصص ، آيهء ٧ . .
[٣] سوره الفتح ، آيهء ١٠ . .