تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٣١٧ - آيه

((٤٦٠)) اصل نعمتها ز گردون تا به خاك زير آمد شد غذاى جان پاك
((٤٦١)) از تواضع چون ز گردون شد به زير گشت جزو آدمى حىّ دلير
((٤٦٢)) پس صفات آدمى شد آن جماد بر مزار عرش پرّان گشت شاد
((٤٦٣)) كز جهان زنده ز اول آمديم باز از پستى سوى بالا شديم
((٤٦٤)) جمله اجزا در تحرك در سكون ناطقان كانّا إليه راجعون
((٤٦٥)) ذكر و تسبيحات اجزاى نهان غلغلى افكنده اندر آسمان
((٤٦٦)) چون قضا آهنگ نيرنجات كرد روستايى شهريى را مات كرد
((٤٦٧)) با هزاران حزم خواجه مات شد ز ان سفر در معرض آفات شد
((٤٦٨)) اعتمادش بر ثبات خويش بود گر چه كه بد نيم سيلش در ربود
((٤٦٩)) چون قضا بيرون كند از چرخ سر عاقلان گردند جمله كور و كر
((٤٧٠)) ماهيان افتند از دريا برون دام گيرد مرغ پرّان را زبون
((٤٧١)) تا پرى و ديو در شيشه شود بلكه هاروتى به بابل در رود
((٤٧٢)) جز كسى كاندر قضاى حق گريخت خون او را هيچ تربيعى نريخت
((٤٧٣)) غير آن كه در گريزى در قضا هيچ حيله نَدْهَدَت از وى رها
آيه « وَالله خَلَقَكُمْ مِنْ تُرابٍ ثُمَّ مِنْ نُطْفَةٍ ثُمَّ جَعَلَكُمْ أَزْواجاً ٣٥ : ١١ . » (١) ( خدا شما را از خاك سپس از نطفه آفريد و سپس شما را جفت قرار داد ) .
توضيح - اين مضمون كه خدا بشر را از خاك آفريده در موارد متعددى از قرآن وارد شده است :
آل عمران ، آيهء ٩ - الكهف ، آيهء ٣٧ - الحج ، آيهء ٥ - الروم ، آيهء ٢٧ - غافر ، آيهء ٦٧ .

(١) سوره فاطر ، آيهء ١١ . .