تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٣٥٧ - انتظار و انواع اساسى آن

اين هدفها و هدف گيرىها با وجود اين كه از نيروى دريافت روح بهره بردارى مى كنند ، يعنى روح با نيروى مخصوص خود ، هدف تحقق نيافته را انجام گرفته تلقى مى كند و به آتش اميد دامن مى زند و آن را لذت بخش مى سازد ، با اين حال همواره ترس از دخالت عوامل محاسبه نشده از دو قلمرو انسان و جهان و جلوگيرى نمودن آنها از وصول به هدف ، جريان مثبت احتمال وصول به هدف را با احتمال منفى كه عامل هراس است در هم مى آميزد ، مگر اميدهاى معمولى جز يك جريان روحى آميخته از مثبت و منفى ( دريافت احتمال هدف و بيم از دست دادن هدف ) چيز ديگرى است ؟ نوع دوم - هدفهاى عالىترى است كه زمينهء اصلى جريان روح انسانى آنها را جستجو مى كند ، مانند كمال و اعتلاى روحى ، انسانها را اجزاء خود ديدن و خود را اجزاء انسانها احساس كردن .
به دست آوردن ارتباط بيشتر با خدا و . . . در اين نوع هدفها با نظر به جريان اصلى روح انسانى ، فاصله ميان هدف اولى و نقطه‌اى كه انسان در آن قرار گرفته است پر از هدفهاى ثانوى است ، اين هدف ثانوى بال و پر اصيل روح در سير به سوى هدفهاى عالى است ، اين بال و پر از عنايت ربانى در وجود انسانى از وعدهء الهى :
« و الذين جاهدوا فينا لنهدينهم سبلنا . . » .
( كسانى كه در هدفهايى كه ما مقرر كرده‌ايم مجاهدت بورزند ، ما راههاى خود را به آنان نشان خواهيم داد . ) - روييده است .
به همين جهت است كه انتظار در راه وصول به نوع دوم از هدف ، با انتظار در راه نوع يكم بسيار متفاوت است ، براى توضيح اين مسئله مطلب ذيل را توجه كنيم :
انتظار و انواع اساسى آن مثل معروفى است كه مى گويند : انتظار شديدتر از مرگ است :