تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٣٠٢ - اغنيا و چشمگيران وضع موجود جوامع بودند كه با پيامبران مبارزه مى كردند

٤ - « قالَ اَلْمَلأُ اَلَّذِينَ اِسْتَكْبَرُوا مِنْ قَوْمِه لَنُخْرِجَنَّكَ يا شُعَيْبُ وَاَلَّذِينَ آمَنُوا مَعَكَ مِنْ قَرْيَتِنا أَوْ لَتَعُودُنَّ فِي مِلَّتِنا قالَ أَ وَلَوْ كُنَّا كارِهِينَ ٧ : ٨٨ . » [١] ( چشمگيران متكبر از قوم شعيب به او گفتند : اى شعيب يا تو را و كسانى كه با تو ايمان آورده‌اند از آبادى خود دور خواهيم كرد ، يا به همان عقايدى كه ما داريم بر گرديد . [ شعيب ] گفت : اگر چه در برگشت به عقايد شما مجبور و با اكراه باشيم . ؟ ) نظير اين مبارزه ميان نيرومندان ( كه محيط اجتماع به سود آنها بود ) و ساير پيامبران الهى مانند موسى و عيسى و نوح عليهم السلام هم صورت گرفته است .
گروه ديگر از آيات وجود دارد كه به طور مستقيم قيافهء مبارزهء دين اسلام را با نيرومندان و اغنيا بيان كرده است . اين گروه آيات با اشكال مختلف موضوع مورد بحث ما را تاييد مى كند . از آن جمله :
١ - « ما أَفاءَ الله عَلى رَسُولِه مِنْ أَهْلِ اَلْقُرى فَلِلَّه وَلِلرَّسُولِ وَلِذِي اَلْقُرْبى وَاَلْيَتامى وَاَلْمَساكِينِ وَاِبْنِ اَلسَّبِيلِ كَيْ لا يَكُونَ دُولَةً بَيْنَ اَلأَغْنِياءِ مِنْكُمْ ٥٩ : ٧ . . . » [٢] ( آن چه را كه خداوند از اهل آباديها به پيامبرش بر گردانده است ، اختصاص به خدا و پيامبر و خويشاوندان و فقرا و در راه ماندگان دارد ، اين تقسيم براى آنست كه اموال در ميان اغنياى شما به شكل دولت [ كه تنها كار آنها را به جريان مى اندازد ] ، در نيايد ) .
يك دليل بسيار روشن براى اثبات اين كه اسلام نه تنها ساخته شدهء اغنيا و نيرومندان به عنوان وسيله استثمار بىنوايان نبوده است ، داستانى است كه قرآن هم به آن اشاره مى كند ، آيهء مربوطه بموضوع اين است :

[١] سوره الاعراف ، آيهء ٨٨ . .
[٢] سوره الحشر ، آيهء ٧ . .