تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٣٠١ - اغنيا و چشمگيران وضع موجود جوامع بودند كه با پيامبران مبارزه مى كردند

١ - « لَقَدْ أَرْسَلْنا نُوحاً إِلى قَوْمِه فَقالَ يا قَوْمِ اُعْبُدُوا الله ما لَكُمْ مِنْ إِله غَيْرُه إِنِّي أَخافُ عَلَيْكُمْ عَذابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ . قالَ اَلْمَلأُ مِنْ قَوْمِه إِنَّا لَنَراكَ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ . » ٧ : ٥٩ - ٦٠ [١] ( ما نوح را به قوم خود فرستاديم ، نوح به قوم خود گفت : خدا را بپرستيد ، براى شما جز خدا معبودى نيست ، من از عذاب يك روز بزرگ در بارهء شما مى ترسم . چشمگيران قومش به او گفتند : ما تو را در گمراهى آشكارى مى بينيم ) .
٢ - « وَإِلى عادٍ أَخاهُمْ هُوداً قالَ يا قَوْمِ اُعْبُدُوا الله ما لَكُمْ مِنْ إِله غَيْرُه أَ فَلا تَتَّقُونَ . قالَ اَلْمَلأُ اَلَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ قَوْمِه إِنَّا لَنَراكَ فِي سَفاهَةٍ وَإِنَّا لَنَظُنُّكَ مِنَ اَلْكاذِبِينَ ٧ : ٦٥ - ٦٦ . » [٢] ( ما به قوم عاد برادرشان هود را فرستاديم ، گفت : اى قوم من خدا را بپرستيد براى شما معبودى جز خدا وجود ندارد ، آيا تقوا نخواهيد ورزيد چشمگيران قومش كه كفر مى ورزيدند به هود گفتند : ما تو را در سفاهت و حماقت مى بينيم و گمان مى كنيم كه تو از دروغگويان هستى ) .
٣ - « قالَ اَلْمَلأُ اَلَّذِينَ اِسْتَكْبَرُوا مِنْ قَوْمِه لِلَّذِينَ اُسْتُضْعِفُوا لِمَنْ آمَنَ مِنْهُمْ أَ تَعْلَمُونَ أَنَّ صالِحاً مُرْسَلٌ مِنْ رَبِّه قالُوا إِنَّا بِما أُرْسِلَ بِه مُؤْمِنُونَ . قالَ اَلَّذِينَ اِسْتَكْبَرُوا إِنَّا بِالَّذِي آمَنْتُمْ بِه كافِرُونَ ٧ : ٧٥ - ٧٦ . » [٣] ( آن مردم چشمگير از قوم صالح كه تكبر مى ورزيدند ، به بىنوايانى كه به صالح ايمان آورده بودند ، چنين گفتند : كه آيا صالح از طرف خدايش فرستاده شده است ؟ گفتند : [ بلى ] ما به آن چه به صالح فرستاده شده است ايمان آورده‌ايم . آنان كه تكبر مى ورزيدند ، گفتند : ما به آن چه بصالح فرستاده شده است كفر مى ورزيم . )

[١] سوره الاعراف ، آيهء ٦٠ . .
[٢] سوره الاعراف ، آيهء ٦٦ . .
[٣] سوره الاعراف ، آيهء ٧٥ و ٧٦ . .