تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٣٠٦ - تفسير ابيات
مورد نزول آيهء فوق تقريباً مورد اتفاق مفسرين است ، اگر چه اختلاف جزئى در كيفيت قضيه ديده مى شود ، ولى اصل حادثه همان است كه نقل كرديم و مفسرين ذيل هم شان نزول را مطابق مجمع البيان نقل كردهاند : محمد بن الحسن الطوسى ، [١] ابو عبد الله محمد بن احمد انصارى قرطبى ، [٢] ابو الفداء اسماعيل بن كثير ، [٣] محمود بن عمر زمخشرى ، [٤] فخر رازى ، [٥] محمد بن جرير طبرى ، [٦] سيد قطب [٧] تفسير ابيات داستان اهل سبا بايد دو باره مطرح شود ، داستان را بگو ، تا تو را مرحبا بگويم . اهل سبا كارى جز كفران نعمت در مقابل مردان الهى نداشتند .
اگر بخواهيد چگونگى ناديده گرفتن نعمتها را به شما با يك مثال توضيح بدهم ، اين است كه انسان با احسان كنندهء خود به ستيزه و جنگ و جدال بپردازد و بگويد : من اين نيكويى را نمى خواهم من از اين خدمت و مردانگى تو مى رنجم ، خواهشمندم خودت را در نيكو كارى در بارهء من مرنجان .
بيا در بارهء من لطف و محبتى نموده و اين خير خواهى را از من دور كن من چشم براى ديدن نمى خواهم ، معطل مباش ، فورا كورم كن سبايون مى گفتند : مسافت ميان شهرها و باغها را دور بساز ما قباحت و وقاحت مى خواهيم
[١] التبيان ، ج ٤ ، ص ١٥٦ . .
[٢] الجامع لاحكام القرآن ، ج ٦ ، ص ٤٣١ . .
[٣] تفسير القرآن العظيم ، ج ٢ ، ص ١٣٤ . .
[٤] الكشاف ، ج ١ ، ص ٥٠٧ . .
[٥] التفسير الكبير ، ج ١٢ ، ص ٢٣٤ . .
[٦] جامع البيان عن تأويل آى القرآن ، ج ٧ ص ٢٠٠ . .
[٧] فى ظلال القرآن ، ج ٧ ، ص ٢٢٨ . .