تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٢٩٠ - آيه

« وَلَقَدْ جاءَتْ رُسُلُنا إِبْراهِيمَ بِالْبُشْرى قالُوا سَلاماً قالَ سَلامٌ فَما لَبِثَ أَنْ جاءَ بِعِجْلٍ حَنِيذٍ ١١ : ٦٩ . » [١] ( وقتى كه فرستادگان ما [ كه فرشتگان بودند ] براى مژده دادن به سوى ابراهيم فرستاديم به ابراهيم سلام گفتند و او با سلام پاسخشان داد ، فورا رفت [ به مقتضاى اخلاق مهمان نوازى كه داشت ] به آنها گوشت گوسالهء كباب شده آورد ) .
« يَوْمَ يَنْظُرُ اَلْمَرْءُ ما قَدَّمَتْ يَداه وَيَقُولُ اَلْكافِرُ يا لَيْتَنِي كُنْتُ تُراباً ٧٨ : ٤٠ . » [٢] ( [ روز رستاخيز ] روزى است كه انسان به آن چه كه اندوخته است مى نگرد ، شخص كافر مى گويد : اى كاش خاك بودم ) .
« قالُوا يا لُوطُ إِنَّا رُسُلُ رَبِّكَ لَنْ يَصِلُوا إِلَيْكَ فَأَسْرِ بِأَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِنَ اَللَّيْلِ وَلا يَلْتَفِتْ مِنْكُمْ أَحَدٌ إِلَّا اِمْرَأَتَكَ إِنَّه مُصِيبُها ما أَصابَهُمْ إِنَّ مَوْعِدَهُمُ اَلصُّبْحُ أَ لَيْسَ اَلصُّبْحُ بِقَرِيبٍ ١١ : ٨١ . » [٣] ( [ فرستادگان خدا به حضرت لوط عليه السلام ] گفتند : لوط ما فرستادگان خداى تو هستيم ، قوم تبه كار تو نمى توانند به تو آسيبى برسانند ، خانواده ات را در تاريكى شب با خود بردار و برو ، هيچ كس را از خاندانت مگذار مگر زنت را ، او به همان بلايى كه به قوم تو اصابت خواهد كرد گرفتار خواهد گشت ، وعدهء بلاى ما به آنها هنگام بامداد است ، مگر بامداد نزديك نيست . )

[١] سوره هود ، آيهء ٦٩ . .
[٢] سوره النبأ ، آيهء ٤١ . .
[٣] سوره هود ، آيهء ٨١ . .