تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ١٤٠ - با خدا باشيد تا احساس غربت و بيگانگى نكنيد

اولياء الله آن چنان در عصمت و حمايت الهى هستند كه گويى اجزاى خداوندى مى باشند
براى رسيدن به يك حقيقت نما كه در فاصلهء دورى از شما قرار دارد ، از روى حقايق واقعى نجهيد
و تو را جز باطل چيزى به وحشت نيندازد ، اگر دنياى آنان را مى پذيرفتى محبوبشان بودى و اگر از دنياى آنان چيزى را به خود اختصاص مى دادى تو را امان مى دادند . )

((٨٣)) پشت دار جمله عصمتهاى من گوييا هستند خود اجزاى من
اولياء الله آن چنان در عصمت و حمايت الهى هستند كه گويى اجزاى خداوندى مى باشند در بيت فوق دو احتمال مى رود :
احتمال يكم - اولياء الله به جهت تزكيهء روح بمقامى از تقرب رسيده‌اند كه مى توانند پشتيبان تمام فيوضات روحانى الهى بر بندگانش باشند . آنان واسطه هاى فيض الهى به ساير مخلوقات هستند .
احتمال دوم - به جهت مقام والايى كه اولياء الله ببركت تزكيهء روح به دست آورده‌اند ، فيض حمايت و عصمت خدا پشت و پناه آنها است . اين خدا است كه آنان را در كنف حمايت ربوبى خود حفظ كرده و نتايج رشد و كمال روحانى شان را به طور مستقيم به آنها مى رساند .

طرفه كورى دور بين و تيز چشم ليك از اشتر نبيند غير پشم
براى رسيدن به يك حقيقت نما كه در فاصلهء دورى از شما قرار دارد ، از روى حقايق واقعى نجهيد مضمون بسيار عالى است كه جلال الدين در اين مورد متذكر شده است و مى گويد : نابينايى بس شگفت انگيز است كه آدمى بدون اين كه به حقايق نزديك متوجه شود ، رويدادها و حقايق دور را در ديدگاه خود قرار بدهد ، اين اشخاص نمى توانند جز ظواهر