تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٣٢٩ - عتاب كردن حق تعالى با موسى عليه السلام از بهر شبان

كه مردم را از ظلمات حيوانيت و سقوط در منجلاب خود پرستى و شهوات بيرون كشيده و در عالم نور غوطه ورشان سازند ، اينان براى ايجاد ايمان به خدا مبعوث شده‌اند و نتيجهء ايمان نجات از تاريكىهاى ماده و شهوات و خود پرستى است . خداوند مى فرمايد :
« الله وَلِيُّ اَلَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُمْ مِنَ اَلظُّلُماتِ إِلَى اَلنُّورِ ٢ : ٢٥٧ . . . » [١] ( خداوند ولى كسانى است كه ايمان آورده‌اند ، خداوند آنان را از ظلمات خارج ساخته به نور وارد مى كند ) .
« . . . وَيُخْرِجُهُمْ مِنَ اَلظُّلُماتِ إِلَى اَلنُّورِ بِإِذْنِه ٥ : ١٦ . . . » [٢] ( و آنان را با اذن خدا از ظلمات خارج ساخته و به نور وارد مى كند ) .
« كِتابٌ أَنْزَلْناه إِلَيْكَ لِتُخْرِجَ اَلنَّاسَ مِنَ اَلظُّلُماتِ إِلَى اَلنُّورِ . » ١٤ : ١ [٣] ( كتابى است به تو نازل كرده‌ايم كه مرد مرا از ظلمات بيرون آورده در نور غوطه ورشان بسازى ) .
« وَلَقَدْ أَرْسَلْنا مُوسى بِآياتِنا أَنْ أَخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ اَلظُّلُماتِ إِلَى اَلنُّورِ . » ١٤ : ٥ [٤] ( موسى را با آيات خود فرستاديم [ و دستور داديم ] كه قوم خود را از ظلمات خارج كرده و به نور وارد بساز ) .
اين مطلب مسلم است كه هيچ نورى واقعىتر و پايدارتر از نور الهى نيست ، اين نور الهى است كه مرجع و مصير و منتها إليه و موضوع ملاقات انسان با خدا است .

[١] سوره البقرة ، آيهء ٥٧ . .
[٢] سوره المائدة ، آيهء ١٦ . .
[٣] سوره ابراهيم ، آيهء ١ . .
[٤] سوره ابراهيم ، آيهء ٥ . .