تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٧٦٥ - تفسير ابيات

جلال الدين مى گويد :
« معصيت كردى به از هر طاعتى » بايستى با دقت بيشترى مورد توجه قرار بگيرد بلى اين كه مى گويد : « آسمان پيموده‌اى در ساعتى » مضمون فوق العاده عالى است ، زيرا - مى خواهد اين نكته را بيان كند كه در انقلابات روانى در حركت از يك نقطه بنقطهء ديگر احتياجى بگذشت زمان ندارد و اين حركت يك انتقال فيزيكى نيست كه جسم متحرك بايستى از نقاط مسير عبور نموده و به مقصد برسد ، بلكه در انقلاب روانى « مبدا حركت » و « مسافت حركت » و « مقصد حركت » يكى بوده و تنها كارى كه بايد انجام بگيرد خود همان انقلاب لحظه‌اى است در روايت است كه روزى حضرت موسى عليه السلام از خداوند پرسيد كه پروردگارا چگونه به تو برسم جواب شنيد كه « قصدك لى وصلك الى » ( قصد كردن تو مرا همان و رسيدن تو به من همان ) .
در دعاى ابو حمزهء ثمالى هم مى بينيم كه حضرت سجاد عليه السلام مى گويد : خداوندا كسى كه به سوى تو در حركت است مسافت نزديكى دارد .
اما آيهء شريفه كه مى گويد : « گناهان را به ثواب مبدل مى سازد » نمى خواهد بگويد معصيت عين اطاعت بوده است ، بلكه مى گويد اگر انسانى حقيقتاً توبه كند انقلابى در روح او ايجاد مى گردد كه گناهان او مانند معدوم مى شود و عظمت توبه به جاى آنها اطاعت ايجاد مى كند ، لذا با كلمهء تبديل بيان شده است ، نه اين كه گناهان عين اطاعت مى شود .
تفسير ابيات على بن ابى طالب عليه السلام در پاسخ آن پهلوان مى گويد : من پيكار را براى حق تعالى پذيرفته‌ام ، من بندهء حقم نه بردهء بدن خاكى . من شير حقم نه شير نقشى كه با باد هوا به حركت در مى آيد .
كردار خارجى من شاهد اين وضع شخصيت من مى باشد . در حقيقت من آن تيغم