تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٧١٩ - شجاعت و عدالت چگونه با يكديگر هماهنگ مى شوند

چنان كه جلال الدين صراحتاً مى گويد : افتخار تمام انبياء و اولياء مى باشد .
براى اثبات اين معنا مجلداتى لازم است كه تا يك انسان با عدالت درك كند كه درجهء انسانيت على بن ابى طالب در چه اوج و اعتلايى بوده است . همين مقدار مى گوييم كه متفكرين هم مكتب يا مخالف مكتب على بن ابى طالب در بارهء شخصيت او كتابها نوشته و شخصيت الهى و دادگرى اين انسان بىنظير را آن چنان ستوده‌اند كه ما فوق آن قابل تصور نيست . ما در اين مورد نمى توانيم به تفصيل بيشتر بپردازيم ، تنها كافى است كه عبارت شبلى شميل ماترياليست معروف را در نظر بگيريم كه با تمام صراحت مى گويد :
« الامام على بن ابى طالب عظيم العظماء نسخه مفرده لم ير لها الشرق و لا الغرب صوره طبق الاصل لا حديثا و لا قديما . » [١] ( پيشوا على بن ابى طالب بزرگ بزرگان ، يگانه نسخه‌اى است كه نه شرق و نه غرب نه ديروز و نه امروز نسخه‌اى مطابق اين اصل را نديده است ) .
آرى او افتخار انبياء و اولياء است ، زيرا - در مكتب الهيون چنين انسانى وجود دارد كه هر موحدى مى تواند به وجود او افتخار بورزد .
چون جلال الدين در ابيات مربوطه بعضى از علل اين مقام والا را خواهد گفت ، لذا ما هم مطابق ابيات جلال الدين به طور تدريج آن علل را توضيح خواهيم داد .


((٣٧٣٢)) در شجاعت شير ربّانيستى در مروّت خود كه داند كيستى
شجاعت و عدالت چگونه با يكديگر هماهنگ مى شوند خاصيت طبيعى انسانى كه به مقتضاى جريانات طبيعى در او نمودار مى شود اين است كه غالباً هنگامى كه يكى از صفات برجسته در او تقويت مى شود در نتيجه صفت متضاد آن تضعيف مى گردد .

[١] الامام على ، ج ١ ص ٧ . .