تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٣٩٨ - وصيت كردن رسول خدا صلى الله عليه و آله مر على عليه السلام را كه چون هر كس به نوع طاعتى تقرب به حق جويد تو تقرب جوى به صحبت عاقل و بندهء خاص تا از ايشان همه پيش قدم باشى قال ، النَّبىّ إذا تقرب الناس الى خالقهم لانواع البر فتقرب الى ربك بالعقل و السر تسبقهم بالدرجات العلى و الزلفى عند الناس فى الدنيا و عند الله فى الاخرة

وصيت كردن رسول خدا صلى الله عليه و آله مر على عليه السلام را كه چون هر كس به نوع طاعتى تقرب به حق جويد . تو تقرب جوى به صحبت عاقل و بندهء خاص تا از ايشان همه پيش قدم باشى قال ، النَّبىّ : إذا تقرب الناس الى خالقهم لانواع البر فتقرب الى ربك بالعقل و السر تسبقهم بالدرجات العلى و الزلفى عند الناس فى الدنيا و عند الله فى الاخرة

((٢٩٥٩)) گفت پيغمبر على را كاى على شير حقّى پهلوانى پر دلى
((٢٩٦٠)) ليك بر شيرى مكن هم اعتميد اندر آ در سايهء نخل اميد هر كسى گر طاعتى پيش آورند بهر قرب حضرت بىچون و چند تو تقّرب جو و به عقل و سرّ خويش نى چو ايشان بر كمال و برّ خويش
((٢٩٦١)) اندر آ در سايهء آن عاقلى كش نتابد برد از ره ناقلى پس تقرب جو بدو سوى اله سر مپيچ از طاعت او هيچ گاه ز آنكه او هر خار را گلشن كند ديدهء هر كور را روشن كند
((٢٩٦٢)) ظلّ او اندر زمين چون كوه قاف روح او سيمرغ بس عالى طواف دستگير و بندهء خالص اله طالبان را مى برد تا پيشگاه
((٢٩٦٣)) گر بگويم تا قيامت نعت او هيچ آن را غايت و مقطع مجو آفتاب روح نى آن فلك كه ز نورش زنده‌اند انس و ملك
((٢٩٦٤)) در بشر رو پوش گشتست آفتاب فهم كن و الله اعلم بالصواب
((٢٩٦٥)) يا على از جملهء طاعات راه بر گزين تو سايهء خاص اله
((٢٩٦٦)) هر كسى در طاعتى بگريختند خويشتن را مخلصى انگيختند
((٢٩٦٧)) تو برو در سايهء عاقل گريز تا رهى ز ان دشمن پنهان ستيز
((٢٩٦٨)) از همه طاعات اينت لايق است سبق يابى بر هر آن كاو سابق است
((٢٩٦٩)) چون گرفتى پيرهن تسليم شو همچو موسى زير حكم خضر رو