تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٥٧١ - تفسير ابيات

خواهد بود . به اضافه از آن جهت كه فعاليتهاى روانى از هر مقوله‌اى باشد با يكديگر ارتباط دارند ، مى توان گفت : از نظر علمى دقيق اين گونه اشخاص از اعتدال فكرى و تداعى معانى و تجسيمات و خيالات و اراده و اختيار نيز بىبهره خواهند بود .
تفسير ابيات به كرى گفتند همسايهء تو بيمار شده است . اين اطلاع او را به عيادت بيمار تحريك مى كرد . كر با خود فكر كرد كه من با گوش گران با آن بيمار چه بگويم و چه بشنوم ؟ مخصوصا كه اين شخص بيمار است و گوش شنوائى و قدرت گفتارش ضعيف شده است .
اما چاره‌اى نيست بايد رفت و از او عيادت كرد . سپس با خويشتن بدين طريق چاره سازىها مى كرد :
او مى گفت : مشكلى وجود ندارد ، من در اين تماس از جنبانيدن لبهايش خواهم فهميد كه چه مى گويد .
آن گاه سؤالاتى را مطابق وضع معمولى بيمار تنظيم مى كرد و در مقابل سؤالاتى كه در نظر داشت پاسخهايى را از بيمار تعيين مى كرد .
مثلا :
من خواهم گفت : اى برادر رنجيده حالت چطور است ؟ او خواهد گفت : بحمد الله خوبم .
من خواهم گفت : شكر خدا را .
سپس خواهم پرسيد : غذا چه خوردى ؟ خواهد گفت : شربت يا آش ماش خورده‌ام .
من خواهم گفت : نوش جانت .
من خواهم گفت : كدام يك از طبيبها براى تو نسخه مى نويسد ؟ او نام يكى از طبيبها را خواهد برد .