تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٥٢٧ - اى بزرگ كوچك نما اى انسان به جهان درونى هم بنگر تا عوالم زيادى بر تو كشف شود
حرفهاى براى به دست آوردن يك معلومات حرفهاى به اين گونه تفكر و ورزش فكرى نيافتيم .
اينان كه خود راه نمى روند جاى خود دارد و اگر به همين توقف و در جا زدن خودشان قناعت مى كردند تلفات انسانها در راه معرفت تقليل مى يافت ، ولى متأسفانه آنان با مهارتهاى شگفت انگيزى كه دارند سد راه ديگران نيز مى باشند .
شغل حرفهاى خود را چنان وانمود مى كنند كه اشخاص ساده لوح راه معرفت را منحصر در آن ديده و اگر كسى حقيقتاً و با روح جويندگى هم رهسپار كوى واقعيات شود ، او را تخطئه كرده مى گويند : تو راه كج مى روى .
اين انديشه و اين تفلسف هرگز از ترديد و شك بر كنار نخواهد بود و بالعكس هر كس كه در بارهء اصول عاليهء معارف الهى شك و ترديد داشته باشد ، او از روح فلسفى حرفهاى برخوردار است و اگر گاه گاهى هم اظهار اعتقاد و جزم نمايد ، بالاخره در نوسانات سخنانش مشاهده خواهد شد كه او فلسفهء حرفهاى را مى پرستد .
((٣٢٨٧)) الحذر اى مؤمنان كآن در شماست در شما بس عالم بىمنتهاست
اى بزرگ كوچك نما اى انسان به جهان درونى هم بنگر تا عوالم زيادى بر تو كشف شود يكى از متفكرين بسيار بزرگ غربى مى گويد : هر لحظه كه به درون خويش با تفكر مى نگرم قاره هاى كشف نشدهء فراوانى را مى بينم . آن چنان كه جهان هميشه براى من تازه تر از تازه ها را مى آورد . با توجه عميق به درون ، ما مى توانيم بتازه هاى شگفت انگيزترى تماشا كنيم .
باز در اين مسئله ويكتور هوگو با اين كه در يك قارهء درون ما « وجدان » صحبت مى دارد ، مى گويد :