تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٧٧٣ - آيه

((٣٨٩٠)) خود كه را زهره بدى تا او ز خود بر اسير حكم حق تيغى زند
((٣٨٩١)) ز انكه داند هر كه چشمش را گشود كآن كشنده سخرهء تقدير بود
((٣٨٩٢)) هر كه را آن حكم بر سر آمدى بر سر فرزند خود تيغى زدى
((٣٨٩٣)) رو بترس و طعنه كم زن بر بدان پيش دام حكم عجز خود بدان پيش حكم حق بنِه گردن ز جان تسخر و طعنه مزن بر گمرهان
آيه « ما نَنْسَخْ مِنْ آيَةٍ أَوْ نُنْسِها نَأْتِ بِخَيْرٍ مِنْها أَوْ مِثْلِها أَ لَمْ تَعْلَمْ أَنَّ الله عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ . » ٢ : ١٠٦ (١) ( آيه‌اى را نسخ يا از ياد مردم نمى بريم ، مگر اين كه بهتر از آن يا مثل آن را براى مردم مى آوريم مگر نمى دانى خداوند به هر چيز تواناست ) .
« وَلا تَحْسَبَنَّ اَلَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ الله أَمْواتاً بَلْ أَحْياءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ . فَرِحِينَ بِما آتاهُمُ الله مِنْ فَضْلِه وَيَسْتَبْشِرُونَ بِالَّذِينَ لَمْ يَلْحَقُوا بِهِمْ مِنْ خَلْفِهِمْ أَلَّا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلا هُمْ يَحْزَنُونَ . » ٣ : ١٦٩ - ١٧٠ (٢) ( گمان مبر آنان كه در راه خدا كشته شده‌اند نيست و نابود گشته‌اند ، آنان در نزد خدا زندگانند و روزى مى خورند . به آن چه كه خداوند بر آنها از فضل خود عطا فرموده خوشحالاند و به آنان كه هنوز به آنها لاحق نشده‌اند بشارت مى دهند كه ترس و اندوهى در راه شهادت وجود ندارد ) .
« وَلَكُمْ فِي اَلْقِصاصِ حَياةٌ يا أُولِي اَلأَلْبابِ . » ٢ : ١٧٩ (٣) ( در حكم قصاص براى شما حيات است ) .
يعنى قانون قصاص كه مى گويد : بايستى قاتل عمدى را كشت « يا بايستى با رضايت خويشاوندان ذى حق كشته شده خونبهاى او را پرداخت ، يا مى توانند خويشاوندان ذى حق

(١) سوره البقرة ، آيهء ١٠٦ . .
(٢) سوره آل عمران ، آيهء ١٦٩ و ١٧٠ . .
(٣) سوره البقرة ، آيه ١٧٩ . .