تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ١٤٢ - تفسير ابيات

مى ورزى ؟ سپس فرمود كه انفاق نبايستى به غيراز اين شكل صورت بگيرد - زيرا اگر من صبر كنم تا او فقر خود را اظهار كند ، آن گاه كه چيزى باو بدهم در حقيقت در مقابل چيزى كه داده‌ام آبروى او را ريخته‌ام ، آب آن روى كه مانند روى من مأمور است كه فقط در مقابل خداوند به خاك سائيده شود .
از عيوب بسيار مهم انفاقهاى بىمحاسبه اين است كه بعضى از انسانها را كه شخصيت ندارند و در اولين هجوم فقر شخصيت خود را از دست داده‌اند ، با انفاقهاى بىمحاسبه كه ديگران در حق آنها مى كنند آنان را به كلى از عضويت صحيح اجتماع بيرون زده ، كلاش و كل بر جامعه مى نمايند .
از عيوب ديگر اين انفاقهاى بىمحاسبه يكى هم موارديست كه پول كه تقريبا وسيلهء دگرگونى در تمام شئون بشرى است ، اقتصاد را از هماهنگى خارج ساخته ديگر آن جامعه نمى تواند براى خود يك اقتصاد محاسبه شده ايرا پى ريزى نمايد .
تفسير ابيات پيغمبر عظيم الشان ما فرموده است : خداوند دو فرشته دارد كه هر بامداد چنين ندا مى كنند كه خداوندا هر كس كه در راه تو انفاق مى كند ، براى او عوض عنايت فرما و بهر درم آنها صد هزار درم پاداش بده .
خداوندا آنان كه از انفاق جلوگيرى نموده امساك مى كنند تو در مال آنان خسارت بينداز .
كسى كه منفق است بايستى مورد را خوب تشخيص بدهد ، يعنى همان گونه كه ما گفتيم بايستى انفاق روى محاسبه بوده باشد - زيرا همهء موارد شايستهء انفاق نيست و همهء موارد سزاوار امساك نمى باشد .
اى بسا امساك كه بهتر از انفاق مى باشد .
اگر متوجه باشى كه المال مال الله مال را خداوند از راه مشروع بتو عنايت فرموده است ، آن را جز در راهى كه خدا تعيين فرموده است نخواهى داد . فقط در اين