شرح مثنوى - شهيدى، سید جعفر - الصفحة ٢٦٥ - در يافتن طبيبان الهى امراض دين و دل را در سيماى مريد و بيگانه، و لحن گفتار او و رنگ چشم او و بىاين همه نيز از راه دل كه«إنهم جواسيس القلوب فجالسوهم بالصدق»

اين طبيبان بدن دانش‌وَرَند

بر سَقَامِ تو ز تو واقف‌ترند

تا ز قارُوره همى‌بينند حال‌

كه ندانى تو از آن رو اعتلال‌

هم ز نبض و هم ز رنگ و هم ز دَم‌

بو برند از تو به هر گونه سَقَم‌

پس طبيبان الهى در جهان‌

چون ندانند از تو بى‌گفتِ دهان؟

هم ز نبضت هم ز چشمت هم ز رنگ‌

صد سَقَم بينند در تو بى‌درنگ‌

اين طبيبانِ نو آموزند خود

كه بدين آياتشان حاجت بود

كاملان از دور نامت بشنوند

تا به قعر باد و بودت در دوند

بلكه پيش از زادن تو سال‌ها

ديده باشندت تو را با حال‌ها

بندگان خاص علّامُ الغيوب‌

در جهان جان جواسيسُ القُلوب‌

ما طبيبان فعاليم و مقال‌

مُلهِم ما پرتو نورِ جلال‌